Podrasowana fasolka po bretońsku na szybko

Czyli obiad znienacka, podrasowany pod aktualne zachciewajki kulinarne

Tradycyjna fasolka po bretońsku z wysuszonej fasoli "Jaś" wymaga zwykle dość sporego nakładu pracy i poświęcenia dłuższego czasu na jej wykonanie. Nie ma opcji by potrawę tę przygotować znienacka, bez wcześniejszego zaplanowania, bo fasola musi być co najmniej przez noc namaczana. 

Czasami jednak nachodzi mnie ochota na bretońską fasolkę na szybko tuż po powrocie z pracy i jak na złość, dnia poprzedniego zapomniało mi się odpowiednio przygotować do tej kulinarnej operacji, czyli namoczyć fasolę... Sięgam wtedy po błyskawiczny odpowiednik tego dania, czyli "słoikowego gotowca", którego następnie podrasowuję pod swój smak i aktualne zachciewajki.

Od razu nadmienię, że używany zwykle przeze mnie "gotowiec", czyli Fasolka po bretońsku z kiełbasą od PAMAPOL, wcale tak koszmarnie nie razi składem z etykiety. Na jej plus zaliczają się 3 BEZ-y :) BEZ MOM-mięsa oddzielanego mechanicznie, BEZ konserwantów oraz BEZ glutaminianu sodu. Wiadomo, nie jest to domowa kuchnia, ale jak na "słoikowe danie", stanowi całkiem przyzwoitą propozycję w nagłej potrzebie.

Tym razem moje kulinarne zachciewajki zażyczyły sobie konkretnej dokładki do zawartości słoika w postaci: kabanosa, papryki, cebuli z czosnkiem, ziół i musztardy. "Słoikowy gotowiec" został w ten sposób pod konkretny smak uszlachetniony i sowicie składnikami podrasowany. W ten sposób udało mi się, po wytężonym dniu pracy, zorganizować szybki i treściwy obiad dla siebie i Pana Męża :)

Składniki na porcje dla 2-3 osób - w zależności jak mocno "żarte" :)

• 1 słoik Fasolki po bretońsku z kiełbasą PAMAPOL
• 1 cebula - mała
• 4 ząbki czosnku - duże
• 1/2 czerwonej papryki - dużej
• 2 długie kabanosy - każdy ok 40cm długi
• 1 łyżeczka ostrej musztardy - u mnie grillowa
• 2 łyżeczki koncentratu pomidorowego
• 1/4 szkl. soku pomidorowego
• 1/2 łyżeczki ziół prowansalskich - lub więcej, w zależności od smaku
• czarny pieprz - do smaku
• 1 łyżka oleju - do smażenia

Paszteciki z bigosem

Domowe, pysznie nadziane pieczywko, w wykonaniu "kobiety pracującej" :)

Kto śmie twierdzić, że "kupne" gotowce to w kuchni wybitne zło gastronomiczne, sodoma kulinarna i w ogóle afront pożywieniowy, ten chyba ma na co dzień za dużo wolnego czasu... 

Jasne, przyjemniej i bardziej satysfakcjonująco byłoby przygotowywać jedzenie od początku do końca z wyselekcjonowanych składników podstawowych. A najlepiej jeszcze te składniki wpierw samemu wyhodować w przydomowym ogródku. 

Jednak nie oszukujmy się, w obecnych, zagonionych czasach, kobieta pracująca - kultywująca satysfakcjonujące życie zawodowe, osobistego Pana Męża, a nie daj Boże również i dzieci - nie ma na to szans! Już nie mówiąc o tym, że nie każdy taki przydomowy ogródek rolny posiada - w doniczkach balkonowych jakoś tak trudno uprawiać własne warzywa i owoce... 

Kobieta pracująca musi się wtedy posiłkować choć w części gotowymi produktami wstępnie przetworzonymi, żeby wyrobić się ze wszystkimi obowiązkami w przewidywanych 24-godzinach. Taka prawda i kto nigdy słoika z gotowym daniem w sklepie nie kupił, niech pierwszy rzuci kamieniem...

Po "kupnego" gotowca - Bigos polski z kiełbasą i grzybami od PAMAPOL - sięgnęłam dziś i ja z zamiarem inkorporowania go do ulubionego, nadzianego pieczywka. Tym razem nie w formie bułeczek, ale pasztecików, otwartych po bokach, z których apetycznie prezentuje się nadzienie. Okazały się bardzo dobre w smaku, wyśmienite jako dodatek obiadowy do zupy, lub do pochrupania same na kolację. Bigos od PAMAPOL wybitnie się tu sprawdził!

Składniki na kilkanaście sztuk dużych pasztecików:  
CIASTO:

• 350g mąki pszennej - luksusowa, typ 550
• 50g mąki żytniej razowej - pełnoziarnista, typ 2000
• 200ml mleka
• 60g masła
• 1 łyżeczka soli
• 1 łyżeczka cukru
• 1 łyżeczka suchych drożdży - płaska
• 1 jajko - do posmarowania z wierzchu przed pieczeniem
• czarnuszka - do posypania przed pieczeniem

FARSZ:

• 1 słoik Bigosu polskiego z kiełbasą i grzybami od PAMAPOL

Pęczak po staropolsku

Pęczak nietuzinkowo przyprawiony, rodem z biesiadnej kuchni sarmackiej!

Uczestnicząc kiedyś w warsztatach kulinarnych, przybliżających pełną kontrastów i niecodziennych połączeń smakowych Kuchnię Staropolską (zapraszam na fotorelację TU), miałam okazję przygotowywać i kosztować typowe potrawy staropolskiego karnawału. Pierwszy raz w życiu próbowałam wtedy móżdżku cielęcego oraz grasicy i degustowałam je w daniach rodem z sarmackiej kuchni Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Podpatrzyłam wtedy wiele interesujących trików na "odświeżenie" staropolskich smaków i przełożenie ich na współczesne, bardziej nowoczesne gotowanie. Jednym z nich podzielę się właśnie dzisiaj :)

Jedną z takich ciekawostek był sposób podania pęczaku, który towarzyszył móżdżkowi cielęcemu gotowanemu na białym winie. Pęczak jak pęczak, całkiem go lubię i jadam często, jednak nigdy nie pomyślałabym, by zaeksperymentować z nim w tak nietypowym połączeniu smakowym. Mianowicie z dodatkiem szczypiorku, masła i... gruboziarnistej musztardy francuskiej! Lekko maślany smak pęczaku, przełamany został świeżością szczypiorku oraz kwaskowatym i ostrym aromatem musztardy. Kto sam nie spróbuje, nie uwierzy, jakie to jest dobre! :)

Tak doprawiony pęczak stanowi świetny dodatek do mięsa wszelkiego rodzaju. Ja pałaszowałam go w towarzystwie Gulaszu wyraźnie przyprawionego od Pamapol. Gulasz - mocno mięsny, z dodatkiem cebuli, w gęstym i aromatycznym sosie - idealnie łączył się z niekonwencjonalnie przyrządzonym pęczakiem. Do szczęścia dołożyłam tu jeszcze kilka buraczków w occie domowej roboty i poczułam się jakbym zasiadła do staropolskiego, biesiadnego stołu :)

Składniki na porcje dla 2 osób:

• 150g pęczaku - ważony suchy, przed gotowaniem
• 1 łyżka masła
• 2 łyżki musztardy francuskiej
• 2 garście szczypiorku - drobno posiekać
• sól, pieprz - do smaku